Bezpieczny portfel inwestycyjny

Na rynku pieniądze przepływają od aktywnych do cierpliwych.”
W. Buffett

Budowa bezpiecznego portfela inwestycyjnego powinna być tak skonstruowana, aby ograniczać ryzyko możliwe do uniknięcia i nieprzewidziane, jednocześnie maksymalizować oczekiwane zyski przy świadomie określonym poziomie ryzyka rynkowego. Taki dobór portfela inwestycyjnego wyraża jego efektywność i charakteryzuje się wyższą stopą zwrotu, niż jakikolwiek inny portfel inwestycyjny o takim samym poziomie ryzyka oraz jak najniższym poziomie ryzyka wśród portfeli o takiej samej stopie zwrotu [1].

Przykładowy bezpieczny portfel inwestycyjny został zbudowany z 10 losowo dobranych spółek notowanych na GPW w Warszawie. Z zasadny należałoby wybierać branże i spółki najbardziej bliskie inwestorowi. Chodzi o zasadę, by nie inwestować w nieznane branże, czy spółki na temat których nie mamy żadnej wiedzy. Ilość spółek w portfelu powinna być taka, abyśmy mogli swobodnie kontrolować bieżące informacje oraz okresowe sprawozdania z działalności spółek. Zdaniem autora witryny nie więcej, jak 10 walorów. Dobór branż i spółek jest dowolna im bardziej różnorodna, tym bardziej bezpieczna. Autor strony opiera swoją wiedzę o kondycji wybranej spółki wyłączenie na analizie fundamentalnej i wycenie rynkowej, choć należy z całą mocą podkreślić, że kupując akcje danej spółki kupujemy jej przyszłość, a nie przeszłość! Więc, nawet najlepiej wyglądające analizy historyczne nie zagwarantują takich samych wyników w przyszłości. Jak wiadomo, nikt nie ma szklanej kuli, z której mógłby ją odczytać – ona jest po prostu nieznana. Wśród kluczowych czynników wpływających na podejmowanie decyzji o zakupie akcji z długoterminowym horyzontem inwestycyjnym są:

  • wielkość spółki – im większa, tym bezpieczniejsza z mniejszymi wahaniami na walorze,
  • obecna wycena – osobiście staram się wybierać w miarę duże spółki z chwilowymi problemami niezależnymi od samej spółki. Oznacza to, że obecny trend wyceny jest spadkowy, ale spółka musi mieć solidne fundamenty,
  • spółka generuje na tyle wysokie przychody z podstawowej działalności operacyjnej, że wypracowuje zysk z tej działalności. Oczekiwane byłaby, aby wartość tych przychodów była rosnąca,
  • obecna relacja wskaźnika wartości rynkowej do wartości księgowej nie przekracza poziomu 1,3. A najlepiej, jeżeli nie przekracza poziomu 1,0. Wymóg ten nie dotyczy wszystkich branż, a raczej tych produkcyjnych,
  • zadłużenie spółki nie przekracza 50%, co ostatecznie oznacza, że zadłużenie kapitału własnego nie przekracza 100%. W tej sytuacji im niższy poziom zadłużenia, tym lepiej. W trudnych sytuacjach spółka musi być odporna na chwilowe niedomagania,
  • wskaźniki płynności finansowej oscylują na bezpiecznych poziomach, im wyżej tym lepiej, co będzie utwierdzało w przekonaniu o solidności fundamentów spółki i jej odporności na chwilowe zawirowania rynkowe,
  • dobrze, gdy w akcjonariacie spółki jest ktoś z wysokiego szczebla kierownictwa spółki.

Składowe portfela

To nie niewiedza pakuje nas w kłopoty, tylko to, co błędnie uznajemy za pewne.
M. Twain

Oczekiwana stopa zwrotu: jest średnią arytmetyczną stóp zwrotu z badanego okresu.
Ryzyko akcji: jest odchyleniem standardowym „σ” wybranego waloru w badanym okresie.
Współczynnik β (beta): jest tak zwanym współczynnikiem wrażliwości obliczony, jako: iloczyn współczynnika korelacji „ρ”stóp zwrotu z WIG i odchylenia standardowego „σ” oraz ilorazem odchylenia standardowego „σ” WIG. Odpowiada na pytanie: o ile jednostek w przybliżeniu, zmieni się stopa zwrotu z danego waloru, jeżeli stopa zwrotu z WIG zmieni się o jednostkę?
Współczynnik korelacji „ρ” z WIG : jest miarą kierunku zmian danego waloru i WIG-u. Odpowiada na pytanie: na ile dany walor jest skorelowany z głównym indeksem giełdowym WIG? Uznaje się, iż możemy mówić o istnieniu korelacji powyżej 0,7.

Portfel całość

Wartość zakupu: jest sumą wartości wszystkich walorów.
Oczekiwana stopa zwrotu z portfela: jest średnią ważoną oczekiwanych stóp zwrotu wszystkich walorów.
Ryzyko portfela: jest pierwiastkiem sumy odchylenia standardowego „σ” wszystkich walorów i wartości ich udziału w portfelu oraz ich wzajemnych korelacji.
Współczynnik β (beta): jest sumą współczynników wszystkich walorów i ich udziału w portfelu.
Współczynnik korelacji „ρ”: jest sumą wszystkich współczynników korelacji i ich udziału w portfelu.

Tablica 1. Przykładowy portfel inwestycyjny

Portfel inwestycyjny

Schemat 1. Ryzyko, a stopa zwrotu na rynku finansowym

Ryzyko a stopa zwrotu na rynku finansowym
Źródło: Opracowano na podstawie: K. Jajuga, T. Jajuga, Inwestycje – instrumenty finansowe, aktywa finansowe, ryzyko finansowe, inżynieria finansowa, PWN, Warszawa 2008, s. 341.

Bibliografia

[1] Zob. E. Ostrowska, Rynek kapitałowy, PWE, Warszawa 2007, s. 205.