Prognoza pasywów bilansu

„Niedoskonała jest prawda i nieprawdziwa pewność.”
R. Frydman

Przyjmując założenie, że poziom ryzyka i kosztów wzrasta wraz z poziomem zadłużenia przedsiębiorstwa, to przedsiębiorstwo powinno unikać nadmiernego zadłużenia. A jego optymalny poziom winien być wypadkową akceptacji ryzyka właścicieli przedsiębiorstwa. Jednakże, na drugim biegunie jest pokusa skorzystania z efektu dźwigni finansowej i większego skalowania biznesu. W myśl powiedzenia Wiktora Gabrusewicza, że „Nie sztuką jest finansować się wyłącznie kapitałem własnym. Sztuką jest wesprzeć się kapitałem obcym w celu poprawy rentowności kapitału własnego.” Pasywa w bilansie uszeregowane są według prawa własności, co oznacza, że każda zapisana pozycja w dolnej części pasywów będzie obarczona wyższym poziomem ryzyka i kosztów. Ostatecznie można by pokusić się o wniosek, iż należałoby finansować działalność przedsiębiorstwa wyłącznie z kapitałów własnych – otóż „nie”! Skorzystanie z kapitałów obcych daje większe możliwości skalowania biznesu i wbrew pozorom, ze względu, iż odsetki od kapitałów obcych stanowią koszt podatkowy. Okazują się tańsze w wykorzystaniu od kapitałów własnych. W związku z powyższym, można przyjąć pewne założenia i prawidła, co do zamysłu optymalizacji struktury i poziomu pasywów bilansu.

Prognoza optymalizacji struktury pasywów

„Jedna złotówka jest więcej warta otrzymana dzisiaj, niż za rok. Taniej jest wydać jedną złotówkę za rok, niż dzisiaj.”
Wartość pieniądza w czasie.

Założenia do prognozowania optymalizacji struktury pasywów:

1. Optymalna struktura pasywów będzie wypadkową akceptacji ryzyka właścicieli przedsiębiorstwa. Oznacza to, że każe przedsiębiorstwo będzie charakteryzowało się nieco innym poziomem awersji do ryzyka. W tym obszarze będzie toczyła się gra chciwości i strachu. Chciwości na skalowanie biznesu i wyższy, możliwy poziom zysku oraz strachu nadmiernego poziomu zadłużenia i kosztów jego obsługi.
2. W ślad za wzrastającym udziałem kapitałów obcych w strukturze pasywów bilansu, będzie zmniejszał się strukturalny udział kapitałów własnych. Gdzie punktem przełomowym będzie granica pokrycia zadłużenia z kapitałów własnych.
3. Przyjmując założenie, iż struktura pasywów winna być dopasowana do struktury aktywów. Poziom i skala zadłużenia przedsiębiorstwa jest nieco uzależniona od struktury majątku, który ma zostać sfinansowany w toku działalności tego przedsiębiorstwa.
4. Z uwagi, iż część zadłużenia będzie wolna od kosztów, tj. „kredyt kupiecki”, to ta część majątku, która może zostać sfinansowana właśnie z tego źródła będzie oczekiwana i maksymalizowana. Dotyczy to również terminów płatności. W myśl kalkulacji, iż taniej jest zapłacić jutro jak dzisiaj.
5. Kapitał obcy będzie się charakteryzował różnym poziomem wymagalności i kosztów. Oznacza to, iż w pierwszej kolejności należałoby skorzystać z kapitałów tańszych o stosunkowo niskim rygorze wymagalności.
6. Jeżeli kapitał jest dobrem, które może i powinno przynosić korzyści jego właścicielowi, to maksymalizacja wykorzystania tego kapitału podpowiadałaby, iż należałoby wypracować maksymalny poziom zysku z minimalnego poziomu kapitału. Sytuacja ta dotyczy zarówno kapitałów własnych jak i obcych. W przeciwnym razie będzie można powiedzieć o rozwodnieniu kapitału. Lub jego nieefektywnym wykorzystaniu. A wspieranie efektywności wykorzystania kapitałów własnych przez kapitał obcy jest sztuką!

Uwaga

Wszystkie treści zawarte w niniejszej witrynie mają wyłącznie charakter informacyjny. A wszelkie decyzje podjęte na podstawie tych treści podejmowane będą wyłącznie na odpowiedzialność Użytkownika. Przed przystąpieniem do użytkowania zapoznaj się z Regulaminem.

Będę wdzięczny za wszelkie komentarze, a zwłaszcza krytyczne uwagi i sugestie Użytkowników dotyczące treści zawartych w niniejszej witrynie. Mam świadomość pewnego stopnia ich ogólności i niedoskonałości, lecz żywię głęboką nadzieję, że spotkam się ze zrozumieniem i życzliwością Użytkowników, których pozytywna reakcja jest źródłem mojej największej satysfakcji.